“Czarna załoga” Jadwigi Maliny nominowana do Nagrody Literackiej m.st. Warszawy

Nagroda Literacka m. st. Warszawy to prestiżowe wyróżnienie, którego historia sięga czasów przedwojennych. Konkurs jest kontynuacją tradycji nagrody o tej samej nazwie, przyznawanej w latach 1926-38, a przerwanej przez wybuch II wojny światowej. Pierwszym jej laureatem był najstarszy syn Adama Mickiewicza – Władysław, ostatnim zaś przed wojną – Leopold Staff.

Dwudziestego czwartego kwietnia w Światowym Dniu Książki ogłoszono nominacje do tegorocznej 12 edycji Nagrody. Informacja o nominacjach została przekazana podczas spotkania z jurorami przy kawie w księgarnio-kawiarni Wrzenie Świata. Równolegle, w ośmiu miejscach w Warszawie rozdawana była jednodniówka – gazeta nawiązująca stylistyką do czasów międzywojennej Warszawy.

Znalazły się w niej informacje o nominowanych książkach i autorach oraz mapa warszawskich bibliotek, w których będzie można wkrótce znaleźć wyróżnione tytuły. Po raz pierwszy w Polsce nominacje ogłosili również najpopularniejsi bookstagramerzy za pomocą InstaStories. Siedmioosobowe jury miało w tym roku wyjątkowo dużo pracy. Do tegorocznej edycji nagrody przysłano rekordową ilość 3800 zgłoszeń.

Zwycięzcy ogłoszeni zostaną podczas uroczystej gali 9 czerwca w Nowym Teatrze.

Nominowani w kategorii proza:
Wiesław Myśliwski – “Ucho igielne”
Zyta Rudzka – “Krótka wymiana ognia”
Krzysztof Varga – “Sonnenberg”

Nominowani w kategorii poezja:
Krystyna Dąbrowska – “Ścieżki dźwiękowe”
Jadwiga Malina – “Czarna załoga”
Ewa Sonnenberg – “Schizofrenia&Company”

Nominowani w kategorii literatura dziecięca (za tekst i ilustracje):
Justyna Bednarek, il. Daniel de Latour – “Babcocha”
Małgorzata Ruszkowska, il. Marta Ruszkowska – “Warszawiacy”
Cezary Harasimowicz, il. Marta Kurczewska – “Mirabelka”

Szósty tom wierszy Jadwigi Maliny pt. „Czarna załoga” ukazał się (wrzesień 2018) nakładem Krakowskiego Oddziału Stowarzyszenia Pisarzy Polskich w serii Krakowskiej Biblioteki SPP pod redakcją prof. Gabrieli Matuszek i prof. Wojciecha Ligęzy.

JADWIGA MALINA – poetka, animatorka kultury, członek redakcji kwartalnika „Czas Literatury”, sekretarz Krakowskiego Oddziału Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.

Autorka tomów wierszy: Szukam ciemna (1996), Zanim (2007), Strona obecności (2010), Od rozbłysku (2013), Tu (2015), Czarna Załoga (2018). Publikowała m.in. w „Dzienniku Polskim”, „Sycynie”, „Regionach”, „Odrze”, „Frazie”, Miesięczniku „Kraków”, „Kwartalniku Artystycznym”, „Krytyce Literackiej”, „Nowej Dekadzie Krakowskiej”, „Migotaniach”, „Toposie”, także na portalach Poeci Polscy pl. i Babiniec Literacki. Wybrane wiersze poetki zostały przetłumaczone na język rosyjski, serbski, słoweński i angielski. Laureatka Nagrody „Krakowska Książka Miesiąca” za tom Od rozbłysku (wrzesień 2013). Dwukrotnie wyróżniona Nagrodą Starosty Powiatu Myślenickiego (2010, 2016). W 2016 roku nominowana do Nagrody Poetyckiej im. K.I. Gałczyńskiego – ORFEUSZ za tom Tu.
Od 2009 roku kieruje Myślenicką Grupą Literacką TILIA.

Najnowsza książka poetycka Czarna załoga potwierdza wcześniejsze osiągnięcia artystyczne Jadwigi Maliny, wzbogaca zakres tematów i świadczy o tym, że poetka, doskonaląc dykcję, konsekwentnie poszukuje nowych sposobów wyrazu. Poszukujący intelekt wspierany jest przez wyobraźnię, a erudycyjne odniesienia wzmacnia intuicja, która znajduje oparcie w oryginalnym warsztacie pisarskim. Poetka rozpoczyna od prehistorycznych dziejów człowieka i pierwszych domysłów na temat ludzkiej odrębności, pisze o rozpadzie pierwotnego ładu, rozważa kwestię naszej dwuznacznej dominacji nad innymi bytami przyrodniczymi, układa requiem dla odchodzących gatunków zwierzęcych. Ta poezja ma wyraźny wymiar moralistyczny, przy czym wypowiedzi o takich znamionach obywają się bez pouczeń i kazań. Poetka demaskuje uzurpacje, wykazując grę pozorów, wolę posiadania i znaczenia, pragnie uchwycić niepozorne początki zła, piętnuje zanik indywidualności, namawia do uprawiania sztuki poprzestawania na małym.Prof. Wojciech Ligęza

Szósty tom wierszy Jadwigi Maliny pt. „Czarna załoga”, złożony jest z miniaturek poetyckich o dużym ładunku intelektualnym, a nawet powiedziałbym – filozoficzno-egzystencjalnym. O ile wiersze z poprzednich zbiorów trzymały się blisko konkretu, realiów wiejskich, rodziny, radostek i smutków dnia powszedniego, a także wspomnień z dzieciństwa, te – znacznie rozszerzają perspektywę poetycką autorki, sytuują człowieka – podobnie jak robiła to Wisława Szymborska – na tle Kosmosu, historii gatunku, historii Ziemi. Warto powiedzieć też słów parę o finezyjnym stylu tych wierszy, o znakomitym dopasowaniu formy do treści, o biegłości warsztatowej i szczegółowo przemyślanej kompozycji tomiku. Nie są to wiersze łatwe, chciałoby się powiedzieć, że ta nowa poetyka Maliny to jakby zapis nutowy dla myślącego czytelnika, który w zależności od stopnia wrażliwości i inteligencji „dośpiewa” sobie ukryte znaczenia, podstawi własne dane do niewiadomychJózef Baran
Polub tę informację i podziel się ze znajomymi.

Powiązane wiadomości

komentuj wpis

Lub

Witaj !

JEŚLI NASZE MEDIA MAJĄ :

SŁYSZEĆ , WIDZIEĆ , MÓWIĆ

MUSIMY MIEĆ NA TO PIENIĄDZE – WIĘC

WESPRZYJ KMY.PL